رسول خدا مردارى را بجويم ؟ پيامبر ( ص ) فرمود : آنچه دربارهء برادرتان گفتيد ( غيبت كرديد ) گنديده‌تر و كثيفتر از اين مردار بود . » « 234 » امام چهارم ( ع ) شنيد كه مردى از ديگرى غيبت مىكرد . فرمود : « از غيبت بپرهيز چرا كه غيبت نان خورش سگهاى جهنم است . » « 235 » از مجاهد دربارهء اين گفتار خداوند ، وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ . « 236 » روايت شده كه مقصود از « همزه » طعنه زدن به مردم است ، و « لمزه » كسى است كه گوشت مردم را مىخورد . صحابه ( پيامبر ) با روى باز با هم ديدار مىكردند و غيبت نمىكردند و معتقد بودند كه بدترين اعمال غيبت كردن است و انجام آن را عادت منافقان مىدانستند . يكى از صحابه گويد : ما پيشينيان را درك كرديم . آنها تنها روزه و نماز را عبادت نمىدانستند ، بلكه خوددارى از ريختن آبروى مردم را عبادت مىشمردند . ابن عباس گويد : هر گاه خواستى عيبهاى رفيقت را نقل كنى عيبهاى خود را به ياد بياور . يكى از صحابه گويد : يكى از شما خاشاك را در چشم برادرش مىبيند و شاخهء درخت را در چشم خودش نمىبيند ؛ ديگرى گويد : اى فرزند آدم به حقيقت ايمان نمىرسى مگر وقتى كه عيبى در خودت هست از ديگرى عيب نگيرى و تا آنگاه كه به اصلاح آن عيب خود بپردازى ، و هر گاه چنان كردى سرگرم به خودت مىشوى ، و محبوبترين بنده در پيشگاه خدا كسى است كه سرگرم اصلاح عيبهاى خود باشد . مالك بن دينار گويد : عيسى بن مريم ( ع ) در حالى كه حواريون همراهش بودند به مردار سگى گذشت . حواريان گفتند : اين سگ چه بدبوست ! عيسى ( ع )

--> ( 234 ) اين حديث را نسائى روايت كرده و ابو داود نظير آن را در ( سنن ، ) ج 2 ، ص 459 به سندهايى جيّد روايت كرده است . ( 235 ) اين حديث را طبرسى در احتجاج : ص 172 روايت كرده و نظير آن از امير المؤمنين ( ع ) روايت شده چنان كه در وسائل ، ج 2 ، ص 238 كتاب حج باب 152 تحريم غيبت روايت شده است . ( 236 ) همزه / 2 : واى بر هر عيبجوى مسخره كننده‌اى !